Alfabe sıralamasına
göre öykü
Arka
toplantı odasındaki hummalı görüşme bugün sona ermişti.
Birinin
alınan kararı tüm ofise açıklaması gerekiyordu.
Ceviz
ağacından yapılmış, büyük masanın etrafında toplandı herkes.
Çaresiz bir
sessizlik hakimdi.
Dokuz gün süren
toplantı sonuçlandı dedi yönetici
Elini
gösterdi.
Fakat o
küçük yara izi de neydi öyle?
Gördüğünüz
gibi “çok kolay” dedi.
Hiçbiri bu
kararı beklemiyordu.
Israrla
elini göstererek “küçücük bir çip” dedi.
İnsan,
tenine bir çipin yerleştirilmesine nasıl için verirdi ki?
Japonlar
bile yapmazdı bunu.
Kendini
tutamadı, gülmeye başladı.
Lakin patron
sinirlenmişti.
“Madem komik
ilk senden başlasınlar” dedi.
Ne demek
şimdi bu? bile diyemeden işleme başladılar.
O artık
çipli biriydi.
Öğlen,
sabah, akşam ofise girip çıkarken cüzdanından kart çıkarmıyordu.
Pek garip
gelmiyordu ama tuhaf bir durum vardı.
Rafta duran
kahve makinesi dün ona seslenmişti.
Sakince
" heeey sende bizim gibisin" demişti.
Şaşkındı.
Tam ofisten
çıkmak üzereydi ki yazıcı ona "yarın toner almayı unutma"
Uzaktan
bağıra bağıra hem de.
Üçüncü, yok
yok dördüncü boyut muydu bu?
Ve günler
sonra bilgisayarlarda dahi tüm elektronik cihazları duyuyordu.
“Yaşanacak
gibi değil, hepsini duymak ne kadar berbat “dedi.
Zirveye,
dağın en zirvesine tırmanarak orada tek başına yaşamaya karar verdi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder