Bir ihtimal daha var

Söylesene sana da beni sorduklarında boğazın düğümlenip, nefesin kesilip, sesin büzülerek nasip diyor musun? Ya da nasip değilmiş belkide. Gözlerinden yağmur gibi gözyaşı boşalıyor mu? Şehrimin adı geçince gözlerin dalıyor mu? Ya da öyle olmasa şöyle olsaydı. Annem şöyle davransa, babam işte şöyle karşılasaydı. Yüzler asılmasa, şimdi bunları yazmıyor olur muydum? Yoksa bunlar arkasına saklandığın sebepler miydi? Asıl sebep emin olamaman benden olabilir miydi?

Benzemez kimse sana , kimse sen olamaz. Doğrularının yanında yanlışlarında olsa artılarının yanında eksilerinde olsa.sinirlendiğinde kendine hakim olmasanda benzemiyor kimse sana.

Bu aynı parmak izine ya da retina olayına benzer ki kimsenin bir benzeri yoktur.Belki artısı fazla olanlar ya da eksisi fazla olanlar diye ayrılır ama herkes birbirinden farklıdır.

 Herkese duyulan aşkta farklıdır. Birine duyduğun aşk kalbinde ki titremeyi dudaklarına kadar hissettirirken diğerinde gözlerine baktığında ki o heyecan kalbini durdurabilir ya da seni dünyadan alıp bulutların üzerine çıkarabilir.Peki hangisi değerlidir?

   İkiside aynı değere sahiptir benim gözümde, ancak ikisini terazide ayıran hangisine ne kadar emek verdiğindir. Emek olmadan ne olur ki sevgi olsun , aşk olsun.

Benim sana verdiğim emek çok mu fazla bilemiyorum ne zamandır kalbimdesin inan hesap etmekten korkuyorum.Çok uzun zamandır oradasın bunu biliyorum. Hani bilgisayar açılırken sistemi kontrol eder windowsta bir sorun yoksa oturumu açar ya bende öyleyim. Her sabah kalbimi kontrol ediyorum ve senin varlığının verdiği sevinç ile başlıyorum güne. Gün ister güzel olsun ister kötü.Her sabah yoklama alıyor kalbim işte.

    Gelelim ben bunları neden anlatıyorum kısmına.Anlatıyorum çünkü ; Aşk monotonlaşmaz , o öyle bir şeydir ki kalbin atışlarının geçtiği bir ekran gibidir. Bazen hızlanır bazen yavaşlar, bazen dümdüz çizgiler geçer ekrandan bazende bol kavislidir

nisan mayıs ayı içersinde yapmış olduğum 3ds max çalışmaları

Bugüne kadar yazdıklarımı okudum da okuyanlar ne depresif bi insan diyebilirler, haklılar bende böyle yaşamayı seviyorum kime ne bundan!

Garipsin insan , senin gibi olan binlerce milyonlarca ve hatta milyarlarca insan seni sevse de yine de içinde bir sevilme isteği... Doymayan bir sevilme duygusu. Sonsuz olan sevmedikten sonra alem sevse ne olur ki diye bağıran bir ruhun sahibiyiz. Bende öyleyim bugünlerde bazen yüzüm bir anda takılı , duygularım geçmiş olan dakikalarda asılı kalıyor, içime birden acı bir his düşüyor.Aceba diyorum seviyor mu beni, sonra kendimi ikna etmeye çalışıyorum sevmeseydi yaratmazdı , sevmeseydi duymazdı , sevmeseydi onca nimete gark etmezdi şükrediyorum içimden. O his içimi acıtıyor tüm renkler önce soluklaşıyor daha sonra siyah beyaza dönüşüveriyor.

Bazen insan her şeyden sıkılıyor insan ya işte bundan olsa gerek :) Kaçıp gitmek  herkesten her şeyden...
En güzeli bir eve binmek bacasında balonlar olan uçmak uçmak bulutların arasında kaybolmak hoşuma giden bir yere inmek yeni insanlar ile tanışmak ama asla çok yakınlaşmadan bakmak onlara izlemek nasıl yaşarlar onlar için ne önemli hayatta ya da önemsenecek kadar var mı şu hayat dedikleri. En çok yaşadıkları dini merak ederdim herhalde tanıyorlar mı Alemin nurunu.Hiç adını anmışlar mı hiç onu duymuşlar mı hediyeler ile savurmak isterdim insanın kullanma kılavuzunu (Kuranı Kerim)..........................