19 Mart 2012 Pazartesi
Garipsin insan , senin gibi olan binlerce milyonlarca ve hatta milyarlarca insan seni sevse de yine de içinde bir sevilme isteği... Doymayan bir sevilme duygusu. Sonsuz olan sevmedikten sonra alem sevse ne olur ki diye bağıran bir ruhun sahibiyiz. Bende öyleyim bugünlerde bazen yüzüm bir anda takılı , duygularım geçmiş olan dakikalarda asılı kalıyor, içime birden acı bir his düşüyor.Aceba diyorum seviyor mu beni, sonra kendimi ikna etmeye çalışıyorum sevmeseydi yaratmazdı , sevmeseydi duymazdı , sevmeseydi onca nimete gark etmezdi şükrediyorum içimden. O his içimi acıtıyor tüm renkler önce soluklaşıyor daha sonra siyah beyaza dönüşüveriyor.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
Selam Blog, Çocukluğumdan bu yana bir şeyler yazıp bir yerlere saklamaya bayılırdım. Bir keresinde yazdığım hikayelerden bir kaçını şeff...
-
BEŞTEN SONRA NE GELİR? “Bebekle oynama sırası bende, hadi ver artık!” “Leyla! Kardeşini rahat bırak, gel bakayım konuşalım biraz,”...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder