Bu aynı parmak izine ya da retina olayına benzer ki kimsenin bir benzeri yoktur.Belki artısı fazla olanlar ya da eksisi fazla olanlar diye ayrılır ama herkes birbirinden farklıdır.
Herkese duyulan aşkta farklıdır. Birine duyduğun aşk kalbinde ki titremeyi dudaklarına kadar hissettirirken diğerinde gözlerine baktığında ki o heyecan kalbini durdurabilir ya da seni dünyadan alıp bulutların üzerine çıkarabilir.Peki hangisi değerlidir?
İkiside aynı değere sahiptir benim gözümde, ancak ikisini terazide ayıran hangisine ne kadar emek verdiğindir. Emek olmadan ne olur ki sevgi olsun , aşk olsun.
Benim sana verdiğim emek çok mu fazla bilemiyorum ne zamandır kalbimdesin inan hesap etmekten korkuyorum.Çok uzun zamandır oradasın bunu biliyorum. Hani bilgisayar açılırken sistemi kontrol eder windowsta bir sorun yoksa oturumu açar ya bende öyleyim. Her sabah kalbimi kontrol ediyorum ve senin varlığının verdiği sevinç ile başlıyorum güne. Gün ister güzel olsun ister kötü.Her sabah yoklama alıyor kalbim işte.
Gelelim ben bunları neden anlatıyorum kısmına.Anlatıyorum çünkü ; Aşk monotonlaşmaz , o öyle bir şeydir ki kalbin atışlarının geçtiği bir ekran gibidir. Bazen hızlanır bazen yavaşlar, bazen dümdüz çizgiler geçer ekrandan bazende bol kavislidir









